Tuesday, July 23, 2019









Η ψ……

Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι,
Ρώσσοι, Γερμανοί και άλλοι

Κίτρινοι και μελαψοί

Μαζευτείτε όλοι γύρω
να σας πω διά την ψ……
των Ελλήνων την μεγάλη
που δεν την χωράει η γη

Το λοιπόν η ψ…. μας είναι
μία λέξη ιερή
γιατί κρύβει στο πετσί της.
μια σπάθα τρομερή

Είναι αίνιγμα και γρίφος
σαν της σφίγγας το χρησμό
και αν το βρεις σου τη χαρίζω
να την έχεις φυλακτό

Σύμβολο για την φυλή μας
τρυφερή μα και σκληρή
σαν το υνί το ακονισμένο
που με βια σκίζει τη γη

Να τη δεις να μη σου τύχει
ανδρειωμένη, τολμηρή
Αναλόγως θα έχεις τύχη
ή συνέπεια… σοβαρή

Μην σκεφτείς να την πειράξεις
δεν σηκώνει χωρατά
Με το ένα με το δύο
γίνεται… του κερατά

Σαν θεά τους την λατρέψαν
γλύπτες, ποιητές, σοφοί,
της σμιλέψαν ανδριάντες
απ’ τα νύχια ως την κορφή

Κωμωδίες τραγωδίες
ρητορείες και ωδές 
για τη χάρη της θυσίες 
έχουν κάνει και σπονδές 

Της εψάλλαν διθυράμβους
για το σθένος το τρανό
και την ζήλεψαν τα κράτη
και την σκιάχτει το θεριό

Ήδη θα το κατάλαβες
( έτσι σοφός που έγινες με τόση πείρα )
η  Ψ… τι να σημαίνει 

(Είναι του Έλληνος η ψυχή) 

κι αν το μυαλό σου πήγε αλλού 

φταίει (όπως πάντοτε συμβαίνει) 

η φαντασία σου η αχαλίνωτη 

και η αφηνιασμένη 


Μ. Κκαϊλής
21 Ιουλίου 2019

Saturday, July 20, 2019






Προς Τραμπ - Τραστ - G7 - Πολυεθνικές και άλλους




Μα δεν ακούτε ?

Μα δεν ακούτε;
Την ανεμική βροχή που κλαίει, πεντάρφανη στα διψασμένα κεραμίδια,
τα φύλλα, που σκεβρώνουν απορημένα στα άκαρπα δένδρα,
τα ρυάκια που σώπασαν, ανάμεσα στα στεγνωμένα βότσαλα,
τα ποτάμια που αργοστερεύουν, κάτω από μάταιες γέφυρες,
Τις λίμνες δεν τις ακούτε ; Που ώρα την ώρα βαλτώνουν, ξαφνιασμένες κι αμίλητες ;
Tα ψάρια που ασφυκτιούν,
τους πάγους που πέφτουν παφλάζοντας, δεν τους ακούτε ;
Μα δεν ακούτε ;
Που σώπασαν οι κορυδαλλοί και αποπροσανατολισμένοι ψάχνουν απελπισμένα τις φωλιές τους,
σε άγνωστα, στέρφα λιβάδια και σε απέραντες χωματερές ;
Δεν ακούτε ; Που τρίζουν τα κλαδιά των θάμνων ανάμεσα στις ισχνές, αδύναμες σκιές τους
Τον ταραγμένο βόμβο των μελλοθανάτων μελισσών δεν τον ακούτε ;
Μα δεν ακούτε ;
Τον αναστεναγμό της κατάκοπης μέρας
Τα παιδιά μας που έρχονται ξυπόλυτα και φοβισμένα από το μέλλον δεν τα ακούτε ;
Τα μύρια sos;
Ίσως να μην τα ακούετε.
Σας εμποδίζει φαίνεται ο ηδονικός ήχος στα νομισματοκοπεία σας 
και η βαβούρα  στα χρηματιστήρια σας
Σας εμποδίζουν φαίνεται οι μακρόσυρτες ριπές των όπλων σας στους ιδιόκτητους πολέμους σας
Γι αυτό και δεν τα ακούετε

Μ. Κκαϊλής.

Wednesday, January 23, 2019


Έτος 1959 Άξιον Εστί 
«Διαμαρτυρία για τ’ άδικο»

Ωδή

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!
Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!
Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα!
Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
 λησμονάτε τη χώρα μου!

Οδυσσέας Ελύτης


                                 Έτος 2019 Ανάξιον Εστί.                                                                   
«Διαμαρτυρία για τ’ άδικο» 

Παρωδία

Της δικαιοσύνης ήλιε πενιχρέ
κι’ άδικη κρίση ελαστική
μη παρακαλώ σας μη
σπαταλάτε τη χώρα μας
Ετερόμορφα έχουν μέτρα και σταθμά 
στα παρέστια* κρίματα σειρά
και τα σπίτια πια κλειστά
στου φτωχού το ζητιάνεμα
Στα δικά σας χέρια σαν τον ορφανό
δεν γυρίζω πίσω τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους θρηνώ
και τα τόσα δουλέματα (κουρέματα)
Της δικαιοσύνης ήλιε σκοτεινέ
και απίστευτη διαπλοκή
μη παρακαλώ σας μη(ν)
απομυζάτε (την πηδάτε) τη χώρα μας

Αηδιασμένος Πολίτης 

Μιχάλης Κκαϊλής 
*κοντά στα τζάκια 

Sunday, August 05, 2018





Οι θαλασσινές σπηλιές ( της Πέγειας Πάφου )



Image result for θαλασσινές σπηλιές πέγεια

           



Γιώργος Σεφέρης (απόσπασμα από το ποίημα «[Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές…]» της ενότητας «Σχέδια για ένα καλοκαίρι» στη συλλογή Τετράδιο γυμνασμάτων (1940))

Ωδή

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια διψα υπάρχει μια αγάπη
υπάρχει μια έκσταση
όλα σκληρά σαν τα κογχύλια
μπορείς να τα κρατήσεις 
μες την παλάμη σου

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές 
μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια 
και δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες

Γιώργος Σεφέρης


Image result for Οι θαλασσινές σπηλιές στην Πάφο





Γιώργος Ξεφτέρης (απόσπασμα από το ποίημα “ Πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές” της ενότητας “ Μηχανορραφίες για ένα καλοκαίρι” στη συλλογή Τετράδιο Κουκουλωμάτων ( 2018 ))

Παρωδία

Πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια σίψη υπάρχει μια απάτη
υπάρχει μια έκπτωση
όλα ντροπή όλα ρεζίλια
μπορείς να τους μουντζώσεις 
με την παλάμη σου

Πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές
χρόνια ολόκληρα τα κάνουνε πλακάκια 
κι ούτε το γνώριζα μήτε το γνώριζες.

 Γιώργος Ξεφτέρης

Μιχάλης Κκαιλής 

(14 Απριλιου 2018)

Saturday, March 07, 2015

Φτώχια τεχνητή

 Φτώχια τεχνητή

 
Έλειπε μου μια λέξη τζιαι σήμερα ήβρα την
Έτσι αποφάσισα να το αναρτήσω.
 
Αλλάξαν λλίον ( ναι και όχι ) τα γεγονότα
αλλά φοούμε πως η ουσία είναι μία
   
Φτώχια τεχνητή

Σε φτώχια τεχνητή
μας ρίξαν  και σε λούκι
Μας δέσαν σε παλούκι
και μην ρωτάς γιατί
 
Μας  πήραν τα πουγκιά
μας πήραν τις φανέλες
Μας είπανε κουρέλες
μας κόψαν τη μαγκιά
 
Μας βάλαν σε μνημόνιο
κατακρατούν τη δόση
Μας στείλαν και την τρόικα
για να μας συμμορφώσει
 
Μας είπαν ακαμάτηδες
χαμίνια, μπαταξήδες
Κι ας είμαστε καλόπαιδα
λεβέντες και ατσίδες
 
Σε θέση αμυντική
μας ρίξαν και σε κρίση
Μας τάπωσαν τη βρύση
και μην ρωτάς γιατί
 
Μας  πήραν τα προικιά
 μας κόψαν και τον ΕΛΑ
Μας άναψαν φουρνέλα
μας κάψαν τα βρακιά
 
Μας απειλούν με πτώχευση
στο πάτο να μας ρίξουν
Στοχεύουν χεροπόδαρα
όλους να μας τυλίξουν
 
            Μας είπανε αγνώμονες              
            και φύτρα του ασώτου              
           Κι ας  είμαστε  φιλότιμοι              
          φίνα παιδιά του Νότου              
 
1 Φεβρουαρίου 2015

 
 
 

Wednesday, December 03, 2014

 
Εμπνευσμένο από την τελευταία ανάρτηση του φίλου Aceras anthropophorum.   
 
Τι είν' η πατρίδα μας
 
 
 
Ιωάννης Πολέμης ( 1862-1924 ): ποιητής και θεατρικός συγγραφέας από την Αθήνα
 
Τι είναι η πατρίδα μας

Τι είναι η πατρίδα μας
 
Τι είναι η πατρίδα μας; μην είν οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην ειν΄ο ήλιος της που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;
 
Τι είν η πατρίδα μας; μην ειν τα λαμόγια;
Μην είν τα bonus των τραπεζών;
Των ηγετών μας τα κούφια λόγια
που τα πιστεύουνε στρατιές χαζών;
 
Μην είναι καθε της ρηχό ακρογυάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει;
κάθε της θάλασσα κάθε στερια;
 
Μην είναι κάθε της, κοινό ρεμάλι
και κάθε αλήτης που την πουλά;
κάθε καθήκι που μας προσβάλλει,
στην οικουμένη που όλο γελά;
 
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή;
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
 
Μην είναι τάχατε τα υποθηκευμένα
φυσικά αέρια πριν να αντληθούν,
Ή όσοι δουλεύουνε και εσάς και εμένα
Αντί να πάνε να """"θουν ( να αναπαυθούν )
 
Όλα πατρίδα μας κι' αυτά κι' εκείνα,
και κάτι που' χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα  
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!  
 
Όλα πατρίδα μας και αυτά και κείνα
και κάτι που είχαμε για τα στερνά
μας το κουρέψανε κι ήρθε η πείνα
και κράζει από μέσα μας άδεια η κοιλιά
 
( Με σεβασμό  )
( Με ιεροσυλία )

Διασκευή: Kkai Lee ( 1956 20??- ): άτσαλος αντιγραφέας που το Τάδε Χωρκό 

 
1 Δεκεμβρίου 2014