Wednesday, January 23, 2019


Έτος 1959 Άξιον Εστί 
«Διαμαρτυρία για τ’ άδικο»

Ωδή

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου!
Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα!
Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ' αίματα!
Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη συ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
 λησμονάτε τη χώρα μου!

Οδυσσέας Ελύτης


                                 Έτος 2019 Ανάξιον Εστί.                                                                   
«Διαμαρτυρία για τ’ άδικο» 

Παρωδία

Της δικαιοσύνης ήλιε πενιχρέ
κι’ άδικη κρίση ελαστική
μη παρακαλώ σας μη
σπαταλάτε τη χώρα μας
Ετερόμορφα έχουν μέτρα και σταθμά 
στα παρέστια* κρίματα σειρά
και τα σπίτια πια κλειστά
στου φτωχού το ζητιάνεμα
Στα δικά σας χέρια σαν τον ορφανό
δεν γυρίζω πίσω τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους θρηνώ
και τα τόσα δουλέματα (κουρέματα)
Της δικαιοσύνης ήλιε σκοτεινέ
και απίστευτη διαπλοκή
μη παρακαλώ σας μη(ν)
απομυζάτε (την πηδάτε) τη χώρα μας

Αηδιασμένος Πολίτης 

Μιχάλης Κκαϊλής 
*κοντά στα τζάκια 

Sunday, August 05, 2018





Οι θαλασσινές σπηλιές ( της Πέγειας Πάφου )



Image result for θαλασσινές σπηλιές πέγεια

           



Γιώργος Σεφέρης (απόσπασμα από το ποίημα «[Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές…]» της ενότητας «Σχέδια για ένα καλοκαίρι» στη συλλογή Τετράδιο γυμνασμάτων (1940))

Ωδή

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια διψα υπάρχει μια αγάπη
υπάρχει μια έκσταση
όλα σκληρά σαν τα κογχύλια
μπορείς να τα κρατήσεις 
μες την παλάμη σου

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές 
μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια 
και δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες

Γιώργος Σεφέρης


Image result for Οι θαλασσινές σπηλιές στην Πάφο





Γιώργος Ξεφτέρης (απόσπασμα από το ποίημα “ Πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές” της ενότητας “ Μηχανορραφίες για ένα καλοκαίρι” στη συλλογή Τετράδιο Κουκουλωμάτων ( 2018 ))

Παρωδία

Πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια σίψη υπάρχει μια απάτη
υπάρχει μια έκπτωση
όλα ντροπή όλα ρεζίλια
μπορείς να τους μουντζώσεις 
με την παλάμη σου

Πάνω από τις θαλασσινές σπηλιές
χρόνια ολόκληρα τα κάνουνε πλακάκια 
κι ούτε το γνώριζα μήτε το γνώριζες.

 Γιώργος Ξεφτέρης

Μιχάλης Κκαιλής 

(14 Απριλιου 2018)

Saturday, March 07, 2015

Φτώχια τεχνητή

 Φτώχια τεχνητή

 
Έλειπε μου μια λέξη τζιαι σήμερα ήβρα την
Έτσι αποφάσισα να το αναρτήσω.
 
Αλλάξαν λλίον ( ναι και όχι ) τα γεγονότα
αλλά φοούμε πως η ουσία είναι μία
   
Φτώχια τεχνητή

Σε φτώχια τεχνητή
μας ρίξαν  και σε λούκι
Μας δέσαν σε παλούκι
και μην ρωτάς γιατί
 
Μας  πήραν τα πουγκιά
μας πήραν τις φανέλες
Μας είπανε κουρέλες
μας κόψαν τη μαγκιά
 
Μας βάλαν σε μνημόνιο
κατακρατούν τη δόση
Μας στείλαν και την τρόικα
για να μας συμμορφώσει
 
Μας είπαν ακαμάτηδες
χαμίνια, μπαταξήδες
Κι ας είμαστε καλόπαιδα
λεβέντες και ατσίδες
 
Σε θέση αμυντική
μας ρίξαν και σε κρίση
Μας τάπωσαν τη βρύση
και μην ρωτάς γιατί
 
Μας  πήραν τα προικιά
 μας κόψαν και τον ΕΛΑ
Μας άναψαν φουρνέλα
μας κάψαν τα βρακιά
 
Μας απειλούν με πτώχευση
στο πάτο να μας ρίξουν
Στοχεύουν χεροπόδαρα
όλους να μας τυλίξουν
 
            Μας είπανε αγνώμονες              
            και φύτρα του ασώτου              
           Κι ας  είμαστε  φιλότιμοι              
          φίνα παιδιά του Νότου              
 
1 Φεβρουαρίου 2015

 
 
 

Wednesday, December 03, 2014

 
Εμπνευσμένο από την τελευταία ανάρτηση του φίλου Aceras anthropophorum.   
 
Τι είν' η πατρίδα μας
 
 
 
Ιωάννης Πολέμης ( 1862-1924 ): ποιητής και θεατρικός συγγραφέας από την Αθήνα
 
Τι είναι η πατρίδα μας

Τι είναι η πατρίδα μας
 
Τι είναι η πατρίδα μας; μην είν οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην ειν΄ο ήλιος της που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;
 
Τι είν η πατρίδα μας; μην ειν τα λαμόγια;
Μην είν τα bonus των τραπεζών;
Των ηγετών μας τα κούφια λόγια
που τα πιστεύουνε στρατιές χαζών;
 
Μην είναι καθε της ρηχό ακρογυάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει;
κάθε της θάλασσα κάθε στερια;
 
Μην είναι κάθε της, κοινό ρεμάλι
και κάθε αλήτης που την πουλά;
κάθε καθήκι που μας προσβάλλει,
στην οικουμένη που όλο γελά;
 
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή;
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
 
Μην είναι τάχατε τα υποθηκευμένα
φυσικά αέρια πριν να αντληθούν,
Ή όσοι δουλεύουνε και εσάς και εμένα
Αντί να πάνε να """"θουν ( να αναπαυθούν )
 
Όλα πατρίδα μας κι' αυτά κι' εκείνα,
και κάτι που' χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα  
και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!  
 
Όλα πατρίδα μας και αυτά και κείνα
και κάτι που είχαμε για τα στερνά
μας το κουρέψανε κι ήρθε η πείνα
και κράζει από μέσα μας άδεια η κοιλιά
 
( Με σεβασμό  )
( Με ιεροσυλία )

Διασκευή: Kkai Lee ( 1956 20??- ): άτσαλος αντιγραφέας που το Τάδε Χωρκό 

 
1 Δεκεμβρίου 2014
 
 

Sunday, April 06, 2014

Europe according to a German



Το μεγάλο ερωτηματικό 
?




Ε' τελικά είμαστε η μικρόττερη χώρα με το μεγαλύττερο ερωτηματικό

της Ευρώπης ( και όχι μόνο )

ή εν μας λαμβάνουν υπόψη

ή εν μας ξέρουν

ή εν ασχολούνται μαζί μας.

Τζιαι εμείς που ενομίζαμεν ότι είμαστε το αρφάλι της γης !

Θα εμπορούσαν τουλάχιστον να εβάλλαν την φουκού αν δεν έννεν άλλο,

κανένα χαλλούμι, καμμιάν σιεφταλιά

η έστω μια μηχανή κουρέματος ( ψιλή ),

κάτι τέλος πάντων.